Pierwsze kroki w opiece nad wcześniakiem w szpitalu

Konsultacja merytoryczna tekstu:
dr n. med. Krystyna Bober-Olesińska,
Kierownik Oddziału Neonatologicznego
Międzyleskiego Szpitala Specjalistycznego
w Warszawie

Kiedy na świat przychodzi wcześniak, jest to ogromne przeżycie dla rodziców, którym towarzyszy strach przed tym, jak poradzą sobie z opieką nad tak kruchym maleństwem. Widok dziecka podłączonego do aparatury może być dla nich ciężkim przeżyciem i wywoływać różne emocje. Niezależnie od tego wcześniak będzie wymagał opieki i kontaktu z rodzicami.

Nie można jednoznacznie określić, jakiego rodzaju opieki będą potrzebować wcześniaki – każdy z nich wymaga indywidualnego podejścia. Jest ono zależne między innymi od czasu, w którym dziecko przyszło na świat oraz od masy urodzeniowej ciała, ponieważ te czynniki decydują o doborze terapii, leków, sposobu żywienia i czasie, w którym rodzice będą mogli samodzielnie się nim zająć. Niemniej także rodzice muszą być przygotowani na to, w jaki sposób opiekować się maleństwem.

O etapach wdrażania rodziców w opiekę nad dzieckiem decyduje personel medyczny, który ma na uwadze nie tylko stabilność i poprawę stanu zdrowia małego pacjenta, ale dba również o odpowiednie uświadamianie rodziców, dla których widok dziecka podłączonego do wielu urządzeń, może być trudny do zniesienia. Przez to często powstaje bariera między dzieckiem a rodzicami, którzy np. mogą obwiniać się o to, że ich dziecko przyszło na świat zbyt wcześnie, bądź są przerażeni jego kruchością. Dlatego lekarze i pielęgniarki, które mogą być prawdziwym wsparciem dla rodziców, stopniowo zachęcają ich do dotykania i gładzenia maleństwa, a kiedy jego stan zdrowia na to pozwoli – do brania go na ręce i przytulania. Są także wdrażani w wykonywanie niektórych zabiegów pielęgnacyjnych. Pozwala to na wzmocnienie pewności rodziców, co do ich roli. Dlatego ważne jest, aby rodzice nie byli odseparowani od swojego dziecka w trakcie wielomiesięcznego leczenia. Ważne w tym okresie może okazać się wsparcie psychologa klinicznego oraz doświadczenie pielęgniarek.

Należy pamiętać, że wcześniaki, które przebywają w szpitalu, bardzo potrzebują kontaktu z rodzicami. Po przyjściu na świat zostają nagle pozbawione dobrze im znanych i kojarzących się z bezpieczeństwem bodźców dotykowych. Dlatego na początku rodzic może delikatnie dotykać i mówić do dziecka, co buduje więź między dzieckiem a rodzicem. Następnym etapem bardzo znaczącym, zwłaszcza dla rodziców, jest moment, w którym stan dziecka jest na tyle stabilny, że rodzic może wziąć swoje maleństwo na ręce. Lekarze wskazują kangurowanie jako metodę bezpieczną dla dziecka i rodziców, którzy nadal mogą bać się o to, że przytulając dziecko, zrobią mu krzywdę.

Kangurowanie to kontakt skóra do skóry, który polega na położeniu rozebranego noworodka na skórze mamy lub taty i okryciu go w celu zapobiegania oziębieniu. Jest to bezpośrednia relacja rodzica z dzieckiem, która jest bardzo ważna dla obu stron. Dziecko otrzymuje wiele korzyści podczas kangurowania. Do najważniejszych należą: poczucie bezpieczeństwa, stabilizacja oddychania i krążenia, lepszy sen. Badania naukowe wykazały, że cały proces polepsza późniejszy rozwój neurologiczny i intelektualny. O tym, od kiedy można zacząć kangurować dziecko, decyduje lekarz prowadzący.

PL-SYNA-190039

Przeczytaj także

Lista ośrodków realizujących program profilaktyki zakażeń RSV

3 1 2 1 1 1 2 1 1 1 2 1 1 1 2 1 2 1 1 1 1 3 1 1 2 1 1 1 1 1 1 1 2 1 2 1 3 3 1
KOSZALIN DOLNOŚLĄSKIE 3 1 1 1 KUJAWSKO- POMORSKIE 1 1 ŁÓDZKIE 2 LUBELSKIE 1 1 2 LUBUSKIE 1 1 1 MAŁOPOLSKIE 2 1 2 1 0 MAZOWIECKIE WARSZAWA RADOM PŁOCK OPOLSKIE 1 PODKARPACKIE 1 3 PODLASKIE 1 1 POMORSKIE 2 1 1 ŚLĄSKIE CZĘSTOCHOWA 1 1 1 1 2 OLSZTYN ELBLĄG 1 1 POZNAŃ OSTRÓW WIELKOPOLSKI 1 3 SZCZECIN 1 1



KLIKNIJ WYBRANE WOJEWÓDZTWO, ABY WYŚWIETLIĆ OŚRODKI ZNAJDUJĄCE SIĘ W POBLIŻU